Hafta Sonu

Anasayfa Hafta Sonu

Sırıtıyor Musun?

Bazı kitaplar bir kere okunur, rafa kaldırılır ve zamanla unutulur. Bazıları ise yıllar sonra elinize tekrar geçer ve sizi tam da o an bulunduğunuz yerden, en hazırlıksız anınızda yakalar. İş arkadaşım Melek'in bana hediye ettiği, Ahmet Şerif İzgören'in "Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır" kitabı benim için bu ikinci gruptan oldu. Hediyeyi ilk aldığımda büyük bir heyecanla okumuş, hamilelik dönemimde ihtiyaç duyup sayfalarını yeniden aralamıştım; şimdi ise üçüncü kez elimde. Geçen hafta sayfaları çevirirken bir denemede duraksadım ve sonrası zihnimde kendiliğinden aktı gitti.

4.8.2026

Devamı

Siz Kaçtan Başlıyorsunuz?

Geçtiğimiz günlerde bir araba yolculuğunda, sürüş güvenliği üzerine ufak bir diyalog geçti: "Çok hızlı gidersen, virajda çok sert fren yapmak zorunda kalırsın. Bu kadar ivmelenmenin bedeli ön cama yapışmak olmamalı." Direksiyondaki savunma ise tam bir Formula 1 pilotu özgüvenindeydi. Kendini bir anda Monaco Grand Prix’sinde zannederek o efsanevi stratejiyi masaya koydu: "Ama yarışlar tam olarak böyle kazanılıyor! Düzlükte son sürat gidersin, viraja gelince aniden hızı düşürürsün. Olay budur."

31.5.2026

Devamı

"Bilmem Kaç Gün" Sendromu

Hükümetin o malum "bilmem kaç günlük" uzun tatil açıklamasını yaptığı anı gözünüzün önüne getirin. Ekranda o alt yazı belirdiği saniye, ülkedeki tüm beyaz yakalıların WhatsApp gruplarında sessiz ama devasa bir kriz masası kurulur.

22.5.2026

Devamı

Modern Günah Çıkarma

Son zamanlarda bana WhatsApp üzerinden yazışmayı yeniden sevdiren harika bir arkadaşım var: Gülçin. O da pırıl pırıl bir kız çocuğu büyütüyor, bir yandan da benim o kaotik doğum sonrası telaşımın tam ortasında, incelikli ilgisiyle bana muazzam bir nefes oluyor. Bizimkisi ekran başında saatlerce süren, laf kalabalığına boğulmuş yorucu yazışmalar değil. Lafı hiç dolandırmadan doğrudan "Buradayım ve seni görüyorum" diyen sahici, kısacık ama derin temaslar.

15.5.2026

Devamı

Tuvaletteki Felsefe

eçtiğimiz pazar, Aida ile ilk Anneler Günü'mdü. Doğal olarak benim için yepyeni, fazlasıyla özel ve duygusal bir eşikti. Gerçi Semih Almanya'da fuardaydı ve hâlâ orada... Bu da ufak, tatlı bir sitem olarak kayıtlara geçsin. Şaka şaka, full destek! Hal böyle olunca biz de bu eşiği, sayıca epey kalabalık ve bir o kadar da şahsına münhasır olan geniş ailemizle bir araya gelerek kutladık.

12.5.2026

Devamı

Evde Sınıfı Geçebiliyor Muyuz?

Kurumsal arenanın o baş döndürücü ritminden uzaklaşalı iki ayı biraz geçti. On yıllık aralıksız bir maratonun ardından, "Nihayet uzun ve hak edilmiş bir mola" diyerek romantize ettiğim o meşhur analık izni, itiraf edeyim, zihnimde ufaktan demlenmeye ve bana beklediğimden çok daha uzun görünmeye başladı.

8.5.2026

Devamı

İyi Gün Dostları

Bu aralar Semih ile hayatın o devasa satranç tahtasında birkaç bilinmezin yerini aynı anda değiştiriyoruz. Hem de epeyce iddialı hamlelerle... Hayatın o meşhur "çat kapı" sınavlarından birinden daha geçiyoruz ve güzel haber şu ki; bu sınavlardan da yine el ele, "pekiyi" ile geçmeyi başardık. Fakat bu yorucu ama bir o kadar da keyifli süreçte, altını kalın bir fosforlu kalemle çizdiğim çok net bir gerçek var: Dostlar çok önemli. Ama öyle sıradan, laf olsun diye söylenen bir önemden bahsetmiyorum. Hayatın o yorucu bilinmezlikleri içinde savrulurken, sahiden "gördüğünüz", duyulduğunuz ve filtresizce kendiniz olabildiğiniz o sevdiklerinizle yan yana gelmenin insanı nasıl şarj ettiğinden, ruhun o bitmiş bataryasını nasıl saniyeler içinde fullediğinden bahsediyorum.

28.4.2026

Devamı

"Öteki" Adına Savaşmanın O Görkemli Ağırlığı

Modern çağın bize adeta bir modern zaman dini gibi ezberlettiği, kişisel gelişim raflarından taşıp zihnimizin en derin köşelerine kazınan o dokunulmaz öğretiyi hepimiz çok iyi biliyoruz: "Kendi ayakları üzerinde durabilmek." Yıllarca, hayat denen bu devasa ve kaotik sahnede en büyük erdemin, kendi savaşımı tek başıma, sarsılmaz bir iradeyle verebilmek olduğuna inandım. Düştüğümde kendi dizimi kendi başıma sarmak, kılıcımı kendi hırslarım, kendi vizyonum, kendi görünmez sınırlarım için sallamak... İş dünyasının o soğuk, rasyonel koridorlarından özel hayatımın mahrem odalarına kadar uzanan bu kusursuz "bireysellik" inşası, benim en güvendiğim sığınağım, en parlak kalkanımdı.

14.3.2026

Devamı

Plaza Asansörleri: O 'Bir Daha Basma'

"Levent Yolu Manifestosu" yazımla ilgili görece fazla geri dönüş ve mesaj aldım. Ve evet, yazının bu kadar ilgi görmesi, aslında hepimizin ortak bir frekansta buluştuğunu gösteriyor; küçük, günlük etik ihlallerin, hayatın büyük resmine dair ne çok şey fısıldadığını içten içe bildiğimizi… Madem öyle, bugün de modern insanın, özellikle de plaza hayatının en sıkışık, en gözlemlemeye müsait anlarından birine, yani asansörlere odaklanalım. Çünkü o metal kutular, sadece bizi katlar arasında taşımakla kalmıyor, aynı zamanda günümüz insanının tüm sabırsızlık, 'ben-merkezcilik' ve o 'sanki bir daha basınca daha hızlı gelecek' yanılgısını benim için bir açık ders gibi sergiliyor.

18.11.2025

Devamı

Levent Yolu Manifestosu

abah Levent’e doğru yol alırken yaşadığım o anlar var ya, hani o tek şeridin aniden, kimsenin izni olmadan, "Ben buradayım!" diye bağıran bir ikinci şeride dönüştüğü o an... İşte o, modern insanın tüm etik dramını bir trafik sıkışıklığına sığdırıyor; adeta küçük bir sosyolojik laboratuvar gibi.

6.11.2025

Devamı

Müsait Değilim!

Yeni bir haftasonunun kapısından içeri girerken, hepimizin omuzlarında taşıdığı ama pek de dillendirmediği, modern çağın en absürt yüklerinden birini masaya yatıralım mı? Konumuz: "Müsait Olma Zorunluluğu" ve bu sendromun hayatlarımıza sızdırdığı görünmez zincirler. Hani birileri bize sürekli "Müsait misin?" diye soruyor gibi, o iç ses... İşte tam da o!

9.10.2025

Devamı

Can Sıkıntısı

eni bir haftaya başlarken, etrafıma şöyle bir baktım ve zihinlerde dönüp duran o tanıdık melodiye takıldım: "Aman canım sıkılmasın!" Sanki can sıkıntısı, dünyanın en büyük felaketlerinden biriymiş gibi kaçıyoruz ondan. Bir an bile boşluk kalsın istemiyoruz hayatımızda; elimizde telefon, kulağımızda podcast, önümüzde dizi, beynimizde yeni bir proje... Sürekli bir meşguliyet hali, değil mi? Ama düşündüm de, bu "can sıkıntısından kaçış" halimiz, aslında bize ne kadar çok şey kaybettiriyor? Ya o küçümsediğimiz, kaçtığımız can sıkıntısı, sandığımızdan çok daha değerli bir şeyse? Hatta belki de, modern çağın gizli lüksü ve süper gücüyse?

5.10.2025

Devamı

"Edepsiz"

Zaman garip bir cambaz. Bazı değerleri inceltip görünmez kılıyor; bazılarınıysa parlatıp abartıyor. Modern yaşamın en sessiz kayıplarından biri de budur: Söylenmemiş sözün ağırlığı. Geçen gün ofiste, kahve molasının kısa kıvrımında bu kaybın tam tersine tanık oldum. İş arkadaşım üzerine konuştuğumuz bir hadisenin ardından tek kelime söyledi: “Edepsiz.” Ve sustu.

16.6.2025

Devamı

Aman Tadımız Kaçmasın

Bazı sabahlar, çocukluğumuzun sesiyle uyanırız. Bayram, zamanın unutturmayı unuttuğu bir kıvrımıdır. Dünya dönmeye devam eder, ama bir anlığına bize göz kırpar: “Hatırla,” der, “sen de bir zamanlar sadece vardın. Koşmadan. Yetişmeden. Yeterek.” Bugün o anlardan biri...

4.6.2025

Devamı

Yolda, Yol Verdiklerimiz

Geçen sabah Levent yolundaydım. İstanbul trafiği her zamanki gibi: aceleci, sabırsız, herkesin kendince haklı olduğu bir hengâme. Sinyal verdim ama geçmedim. Yol istemedim—sadece bekledim. Altı araba geçti önümden. Altı insan, altı olasılık, altı ihmal.

31.5.2025

Devamı

Taviz Tavizi Doğurur

Bazı dönüşümler fırtınayla değil, çiseleyen bir yağmur gibi gelir. Ve insanı en çok değiştiren anlar, en büyük kayıplar değil; en küçük tavizlerdir. Çünkü içten içe bilirsin: Kendine ait olmadığın her karar, seni biraz daha senden uzaklaştırır. Bir zamanlar, bir konuda herkes farklı bir yöne giderken ben tek başıma durdum.

23.5.2025

Devamı

Mağduriyetin Görkemli Tiyatrosu

“Ağlamayana meme yok.” İlk bakışta masum, hatta annesel bir çağrışımı var bu sözün. Bebeğin ihtiyacını dile getirmesi, annenin ona karşılık vermesi... Oysa bu söz, yıllar içinde sadece çocuklukla sınırlı bir önerme olmaktan çıkıp; yetişkin ilişkilerimizin, iş hayatımızın ve kültürel alışkanlıklarımızın sessiz rehberlerinden biri hâline geldi. Bu ifade, farkında olmadan bir davranış biçimi öneriyor: İhtiyacını dile getir, ama yüksek sesle. Gerekirse biraz dramatize et. Susarsan, unutulursun. Ve ne yazık ki unutulmak, birçok insan için görünmez olmaktan daha ağır geliyor.

20.5.2025

Devamı

Kahve Fincanından Instagram Story'sine

Bir zamanlar kahve falı, yalnızca telvenin gizemli desenlerinden geleceği okumak için yapılan bir ritüel değildi. O masa etrafında toplanan kadınlar, birbirlerine söyleyemediklerini fincanın içine fısıldar, sonra da fal bakma bahanesiyle onları incelikle, zarafetle ve çoğu zaman kahkahalar eşliğinde dile getirirlerdi. "Canım, bu fincanda bir göz var; biri seni izliyor olabilir!" sözü, belki de doğrudan söylenemeyen bir uyarının en yumuşak haliydi: "O arkadaşına dikkat et." Kahve falı, sözün kıyısından dolaşıp yüreğe ulaşmasının zarif bir yoluydu. İç dökmenin, yol göstermenin, hatta susarak anlaşmanın kadim ve güvenli bir aracına dönüşmüştü.

25.4.2025

Devamı

Tanışıyor Muyuz, Yoksa Sadece Kaydırılıyor Muyuz?

Görünürlük çağında yaşıyoruz. Herkes birbirini biliyor, ama kimse kimseyi tanımıyor. Sosyal medya akışlarımızda kaydırdığımız yüzler, isimler, paylaşımlar… Peki, gerçekten tanışıyor muyuz, yoksa sadece birbirimizi izleyerek var olduğumuzu mu sanıyoruz? İnsan, görüldüğü yerde değil, anlaşıldığı yerde var olur. İşte bu yüzden, günümüz dünyasında tanınmak ile tanımak arasındaki farkı konuşmamız gerekiyor.

15.3.2023

Devamı

Aşkın ve Maratonun Dayanıklılık Testi

Bir insan neden maraton koşar? Henüz bu soruya cevap bulamadım. Peki bir başka soru: neden sevdiği ile beraber maraton yollarına düşer? Cevap basit: Macera, adrenalin, ve tabii ki kaçınılmaz bir sınav… Hem bedeninize hem ilişkinize!

10.3.2025

Devamı

İstanbul'a Kar Yağdı

İstanbul’a kar yağdı. Gökyüzünden süzülen beyaz taneler, şehrin gürültüsünü susturdu. Zaman, ağır ağır düşen kar taneleriyle yavaşladı. Sokaklar boşaldı, sesler azaldı, dünya sanki derin bir nefes aldı. Beyaz bir örtü, yalnızca kaldırımları değil, zihnimizdeki karmaşayı da örttü.

20.2.2025

Devamı

Yeni Bir Yılın İlk Günü

Yeni bir yılın ilk günü, çoğu insanın aynada kendine yeni sözler verdiği, hayaller kurduğu ve hayatında değişimler yapmak üzere kolları sıvadığı bir zamandır. Ancak şunu sormak gerekir: Değişim gerçekten ne zaman başlar? Bu sorunun yanıtı, takvim yapraklarının değişiminde değil, zihinlerimizin ve kalplerimizin yenilenmesindedir. Felsefemizi, bakış açımızı ve hayata dair önceliklerimizi sorgulamadıkça, yaşadıklarımız bir döngüye dönüşür; yeni yıl, yalnızca eskimiş bir hikâyenin yeni bir sahnesi olur. Oysa ki, yeni bir yıla yeni bir felsefe ile başlamak, geçmişten kopmak değil, geçmişle bilinçli bir bağ kurarak geleceğe bakmak demektir.

1.1.2025

Devamı

Yeni Bir Yıl

Yeni bir yıla girerken hepimiz bir noktada aynı şeyleri düşünürüz: Bu yıl farklı olacak. Yeni yıl, adeta eski alışkanlıklarımızı bırakıp yenilerine yelken açacağımız sihirli bir kapı gibi gelir bize. Halbuki, takvimdeki bir sayının değişmesi, hayatımızdaki tüm düğümleri çözebilir mi? İşte burada işler biraz karmaşıklaşıyor.

29.12.2024

Devamı

Zorunluluklar ve Kendimize Açılan Kapılar

Zorunluluklar... Hayatımızın vazgeçilmez bir parçası, bazen sıkıcı bir rutin, bazen de büyük bir meydan okuma... Bitmek bilmeyen toplantılar, yetişmesi gereken projeler, ertelenen telefon görüşmeleri... İlk bakışta bunlar omuzlarımızda ağır bir yük gibi hissedilir. Ancak ya bu zorunluluklar, aslında bizi daha güçlü ve bilinçli bir benliğe ulaştıran birer kapıysa?

22.12.2024

Devamı

Beyin Çürümesi: Matbaadan Yapay Zekâya İnsanlık Dramı

Her yıl bir “yılın kelimesi” seçiliyor ve bu yılki kelime, başlı başına bir tartışma konusu: beyin çürümesi. Ne zarif, ne dramatik bir ifade değil mi? Daha duyar duymaz insanın aklına bir kitaplık dolusu tozlanmış ansiklopedi ya da yanlış bir çığlıkla doğru cevabı boğan X (eski adıyla Twitter) tartışmaları geliyor. Ama korkmayın, bu yazıda “ah vah” etmek yerine sizi biraz gülümsetip biraz da düşündürmeyi hedefliyorum. Beyin neden çürüyor? Ve daha da önemlisi, bu konuda neden paniğe kapılıyoruz?

8.12.2024

Devamı

Hepsini Anaokulunda Öğrenmedik Mi?

Sabahları sessizliğe ve içimize dönmek için en güzel zaman. Güneş daha doğmadan, yeni başlayan günü karşılamak ve hayat bizi oraya buraya çekiştirmeden, kendimizle bir başbaşa kalmak adına… Bir hissin peşinden sürüklenmek adına… Veya bir hissin peşinden gitmek… Kovalamadan, acele etmeden Anda kalabilmek adına…

8.10.2024

Devamı

Gencim, Güzelim (!)

“Gençken potansiyeliniz sonsuzdur. Gençken her şeyi yapabilirsiniz. Einstein olabilirsiniz. DiMaggio olabilirsiniz. Sonra öyle bir yaşa gelirsiniz ki, ne olabileceğiniz yerini ne olduğunuza bırakır. Einstein değildiniz. Hiçbir şey değildiniz. İşte bu kötü bir an.”

30.9.2024

Devamı

Koca Bir Yazı Daha Geride Bıraktık

Koca bir yazı daha geride bıraktık. Ne şanslıyız ki arkamıza atabildik. Demek ki hala yoldayız. Demek ki hala yola devam ediyoruz… Mevsimlerin döngüsüne, hayatın döngüsüne şahit olmaya devam ediyoruz — şükür ki —

8.9.2024

Devamı

Geç Bunları

Eminim siz de defalarca şahit olmuşsunuzdur; Özellikle dar çevrelerde, bir söylenti çıktığında, üzerine bir de konu ilgi çekmeye müsait bir konu ise, o haber kolaylıkla yayılır. Böylesi durumlarda, söylentinin muhatabının yapacağı en akıllıca iş, şüphesiz ki, bunu tiye almak olmalıdır. Fıkra bu ya(!)

12.8.2024

Devamı

Kasa Her Zaman Kazanır

Çok sevdiğim bir arkadaşımdan, geçtiğimiz yılbaşında, özenle hazırlanmış bir yılbaşı hediye kutusu almıştım. Bilinçli seçtiği iki müthiş kitap, şık bir defter ve en az onun kadar şık olan bir ajanda… Dolu dolu bir kutuydu.

21.7.2024

Devamı

Sahtekarlık Hoş Görülmez

Literatür sanatını önemsemeye ve keşfetmeye başladığım yıllardı. Edebiyat öğretmenim ile yaptığım sohbetlerden birinde, Pazar sabahları yayınlanan Yaşamdan Dakikalar programını izlememi önermişti. Sonraları müptelası olduğum bu programın sunucularından olan Nebil Özgentürk bir anekdot paylaşmıştı ki bugün hala hatırımda… Portekizli, dönemin diktatör lideri olan Salazar’ın halkının baskıcı yönetimine karşın isyan etmemesi adına faydalandığı 3F’i nasıl bir yöntem haline getirdiğini tarihten örneklerle somutlaştırıyordu. Football, Fado, Fiesta yani; futbol, kadın (karşı cins veya arzulanan) ve festival…

20.3.2024

Devamı

Gerçek'in Anlam Kaybı

19. Yüzyıla ait bir efsaneye göre, Gerçek ve Yalan bir gün karşılaşırlar. Yalan, Gerçek’e; “Bugün muhteşem bir gün!” der. Gerçek, gökyüzüne bakıp iç çeker çünkü gün gerçekten de çok güzeldir. Birlikte biraz zaman geçirirler ve bir kuyuya varırlar. Yalan, Gerçek’e; “Su çok güzel, haydi birlikte yıkanalım.” der. Gerçek biraz şüphelidir, suyu kontrol eder ve sahiden de çok güzel olduğunu fark eder.

28.1.2024

Devamı

Yaşadım Diyebilmek İçin

Adam bir gece rüya görür; upuzun bir kumsalda Tanrı ile beraber yürürken hayatı bir film şeridi gibi sahneleniyordur. Kumsal, hayat yolunun ta kendisidir. Kumsaldaki iki çift ayak izi dikkat çeker. Bir çiftin kendisine ait olduğunu bilir, diğer çiftin ise Tanrı’ya ait olması ona huzur veriyordur. Sükûnet içerisinde iken birden fark eder ki zaman zaman iki çift ayak izi, teke düşüyordur. Bu anlar; en tatsız, en zorlandığı zamanlara denk geliyordur ki bu anlarda yalnız olmak fikri adamın huzuru alıp götürür. Tanrı’ya sorar :

19.1.2024

Devamı

Mutlu Senelere

“Sahneye çıkmadan önce ritüellere başvurmam.” diye yazıyordu Amerikalı opera sanatçısı 2014’te kaleme aldığı otobiyografisinde. Ve devam ediyordu;

29.12.2023

Devamı

Omurgasını, Dans Etmek İçin Kullananlara !

Aslı Şafak’ın, TEDx İstanbul’da (2020) dile getirdiği deyimiyle; insanın dünyaya getirdiği ilk ürünü olan kakası bizlere çok şey anlatıyor olmalıydı… Rengi, biçimi, kıvamı… İlk etapta, kulakta nüktedanlık uyandırsa da Bugün, ikinci beyin olarak tanımlanan bağırsak ve onun semeresi oldukça mühim bir konu.

2.12.2023

Devamı

Bildiğim Her Şeyi Anaokulunda Mı Öğrendim ?

Bu hafta sonu yeni bir yazar tanıdım. Yazar, yeni değil, tanışıklığım taze… Kitap şöyle başlıyor; “Öncelikle, bildiğim her şeyi gerçekten anaokulunda mı öğrendim ? Buna hala inanıyor muyum ?

25.11.2023

Devamı

Hiçbir Şey Gerçek Değil Miydi ?

Eknath Easwaran, Dhammapada çevirisinin girişinde şöyle yazıyor : “ Hayatın gerçekten nasıl olduğu hakkında, bir civcivin yumurtadan çıkmadan önce sahip olduğundan daha fazla bilgimiz yok. Heyecan ve depresyon, talih ve talihsizlik, zevk ve acı, var oluşun bütünü olarak kabul ettiğimiz küçük, özel, korunaklı bir alemdeki fırtınalardır.” -Korunaklı bir alem- tanımlaması her ne kadar bugüne kadar edindiğim düsturlar ile uyuşsa da devamında düşüncelerimde beliren boşlukları doldurmaya eğildikçe ürkütücü bulmuyor da değilim. Geçtiğimiz hafta New York Times, Scientific American reklam-vari bir o kadar da çarğıcı başlıkları ile kafaları kurcaladı.

19.11.2023

Devamı

Gururla

“Eski ve yeni nesle hoş görünmek için çırpınmayan bir adamım. Zaten yaşım da beni o külfetlerden kurtarmaktadır. Ununu elemiş, eleğimi asmışım. Ne siyasi, ne de edebi bir istediğim kaldı. ...."

29.10.2023

Devamı

Usta Malzemeyi Bilir

-Usta malzemeyi bilir. Bizi usta yapan, malzemeyi bilmektir. Çünkü malzemeyi bilmek, onu nasıl kullanacağını bilmek anlamına gelir. Neler yaratabileceğini, neler yaratamayacağını bilmek; Yapamayacaklarının, Seni yapacaklarına götürme yolculuğunu görebilmeyi becerebilmek demek...

13.10.2023

Devamı

Galip Olmanın Kimyası

Yüksek serotonin ve düşük oktopamin ! Buyursunlar, reçeteme yakından bakalım : İlk ‘canlıdan (-insandan da değil hani) bu yana mevcut olan doğal kimyasal oktopomin, ilk olarak bir ahtapotun tükürük bezlerinde tanım bulmuş. Beyindeki sinirsel aktivasyonları yöneterek hayatta kalmayı mümkün kılan doğal kimyasallardan… Hayatta kalmak deyince; bu her ne kadar canlılar perspektifinde bir kazanma halini ifade etse de insan özelinde, beklentilerimizin hayatta kalmanın oldukça ötesinde yer alıyor olmasını oldukça olağan buluyorum… Hangimiz hayatta kalmak ile yetiniriz ki ?

7.10.2023

Devamı

Susuyorum

Mark Twain’in fevkalade bir sözü var; “Başımızı, bilmediklerimiz belaya sokmaz; emin olduğumuz ama aslında doğru olmayan şeyler sokar.” Ne erdemli bir kabul; İnanır mısınız ? Bilmediğimiz şeyler var… Ve dahası, Doğrusuna hizmet etmeyen yanlışlar biliyoruz.

1.10.2023

Devamı

Devran

Devran dediğin döner; Hayatın iniş, çıkışları olduğunu kabullenip, bunu yaşamayı reddedenlerden olmamak lazım. Hep kazanan tarafta olabilmek adına, Kazanan-mış’ı oynayanların, alkışçılarından çok kendilerini kandırdıklarına inanıyorum.

23.9.2023

Devamı

Shana Tova

Shana Tova Dostlar; Bir bayramı daha sevgiyle, güzellikle uğurladık. Değerli eşimin Yahudi inancına muktedir olması sebebiyle, geçtiğimiz iki günü, 5784 yılının başlangıcı Roş Haşanah’ı hep beraber kutlayarak geride bıraktık. Birlikteliğimizin, kültürel bağlamda, iki kadim dinin kucaklayıcı anlayışında zenginleşiyor olması, geleneklerimizi birleştirip çoğaltmamıza imkan tanıyor. Deneyimleyen biri olarak söyleyebilirim ki bu, büyük bir şans.

17.9.2023

Devamı

Madalyonun İki Yüzü

Yıllar öncesinde Sezen Aksu albümünü çıkardığında, koyduğu ad ile -bence- çoğumuza, madalyonun iyi yüzünü düşündüren bir betimleme yapmıştı : Düğün ve Cenaze… Hayat bu iki uç arasında, gidip gelmekten ibaret diyordu, adeta. Ölüm’ün; giden için değil de kalanlar için bir mesele olduğu tarafına eğildiğimde, yaşamın kıymetine varmak için ihtiyacımız olan yegane dualite sağlayıcı olduğunu gözlemlemek, bana hiç de zor gelmiyordu.

9.9.2023

Devamı

Arasında Kaldığımız Tüm Araf'lara İthafen

Ölümü; Biz ruhların insan olup da dünya maddiyatına erişebilme makamını terk edişimizden ibaret görüyorum… Görevini yerine getirmiş olma… Büründüğün bedenin hakkından cayma… Her birimizin, meşrebine göre farklı tanımlamaları olabilir. Mensup olduğu farklı inançları olabilir. Algı, gerçekliktir. Dolayısıyla, birden fazla gerçeğe yer vardır. "Bu benimki (!) "

1.9.2023

Devamı

Bu Da Geçer

“Bir zamanlar bir derviş, uzun süre yolculuk ettikten sonra, yorgun argın bir köye varmış. Köylülere yatacak yer ve yemekleri olup olmadığını sormuş. Köylüler de “beyim biz fakiriz” deyip, Şakir’in çiftliğini göstermişler. Şakir bir sürü sığırları olan zengin bir adammış. Dervişi misafir etmiş.

20.8.2023

Devamı

Mutlu Sonsuz

Akışa teslim olan, sana gerçekleşecekleri müjdelercesine haber ediyordur aslında. Acele etme... Su yolunda akar...

13.8.2023

Devamı

Duy Beni

Mevlana’nın ünlü deyişi der ki; "Zerzevatçı bağırır, sarraf bağırmaz, Eskici bağırır, antikacı bağırmaz, Söyleyecek sözü, fikri değerli olan bağırmaz, Bağıran düşünemez, düşünmeyen kavga eder…” Düşünen zihinlerin, kıymeti olmayan kavgalara girmeyeceği, tartışmasız bir gerçeklik olsa gerek.

25.7.2023

Devamı

Yorma

“Evladım yormayacaksın! Güm diye atlarsan denizi yorarsın, denizin içindeki canlıları, her şeyi yorarsın. Denizden çıktın, iki dakika duracak, tuzlu suyun akmasına izin vereceksin. Sonra duş alacaksın, duşu alınca bekleyeceksin, su şöyle bir süzülecek. Su süzülmeden kurulanırsan havluyu yorarsın. Havluyu yorup çok ıslatırsan, bu sefer de havlu güneşi yorar. Yormayacaksın yani. Yorma!”

24.7.2023

Devamı

Üretmenin İçgüdüsel Kodları Üzerine

Genç, zeki kral; art arda gelen zaferlerinin tadını çıkarıyordur, ta ki en esaslı rakibiyle karşılaşıncaya dek. Artık yüzleşme vakti gelmiştir. Kral; komutanlarında, zorlu rakipleriyle karşılacak olmanın tedirginliğini sezer.

22.7.2023

Devamı

Hayat Mükemmel (mi) ?

Hayat mükemmel ? Değil mi ? Çok lezzetli yemekler yiyoruz, birbirinden farklı destinasyonlara doğru seyahatler ediyoruz, birlikte eğleniyor ve hayatın keyfini sürüyoruz; projeden projeye koşuyoruz, ödüller alıyoruz, alkışlanıyoruz.

21.12.2022

Devamı

E-Bülten

Aboneliği