Benimle Birkaç Dakika

Anasayfa Benimle Birkaç Dakika

Ölümsüzlük Arayışı

irkaç haftadır buraya yazmadım. Bilinçli bir mola değildi tam olarak; sadece hayat araya girdi, kelimeler biraz geriye çekildi. Ama bazen susmak da bir tür toparlanmaymış - şimdi yeniden buradayım, elimde yeni bir kitapla. Kitabın adı Şimdiye Övgü. Bir söyleşi kitabı, günlük yaşam felsefesi üzerine. Daha ilk sayfalarında beni durduran bir soru var: Amerikalı psikiyatr Robert Jay Lifton, "Niçin yaşıyoruz?" diye soruyor ve insanın bu soruya, aslında hep aynı dört biçimde cevap verdiğini söylüyor. Lifton bunlara "sembolik ölümsüzlük" biçimleri diyor - hepimizin, bilinçli ya da bilinçsiz, ölümün karşısına koyduğu dört farklı anlam stratejisi.

27.7.2026

Devamı

Dijital Bir Madlen Keki

Bir sabah uyanıyorsunuz, kahvenizi yudumlarken e-posta kutunuzdaki o bildik dijital yığının –promosyonlar, okumaya asla vakit bulamayacağınız bültenler ve evrenin genişlemesine hiçbir katkısı olmayan o meşhur "acil" maillerin– arasında bir mesaj parlıyor. Gönderici kısmında FutureMe yazıyor. Konu başlığı ise sade ama bir o kadar da iddialı: "Geçen Seneki Senden".

17.6.2026

Devamı

Kılıçları Çekme Vakti

Şu sıralar Kindle’da okuduğum, Alfred Adler’in felsefesini sarsıcı bir sadelikle anlatan Sevilmeme Cesareti kitabında Büyük İskender ve meşhur Gordion Düğümü efsanesini yeni öğrendim. Hani şu Frigya’daki tapınağa sıkı sıkıya bağlanmış, "Bunu çözen Asya’nın hakimi olur" denilen efsanevi kördüğüm. Herkes yıllarca kan ter içinde, tırnaklarını kanatarak o karmaşık ipleri usulca çözmeye çalışırken, İskender gelir, duruma şöyle bir bakar ve kılıcını çekip düğümü tek hamlede ortadan ikiye böler. Adlerci psikoloji de der ki; insan ilişkilerindeki açmazlar da tam olarak bu düğüme benzer. Bizler çoğu zaman başkalarına ait olan ipleri kendi iplerimizden ayırmak yerine, o kördüğümü ince ince çözmeye çalışırken asıl hayatı ıskalarız. Adler, bunun panzehirine "görevlerin ayrılması" adını veriyor.

7.6.2026

Devamı

Klavyedeki En Zarif Kalkanımız

Telefonumun klavyesini açtığımda karşıma çıkan manzara yıllardır hiç değişmiyor. "En sık kullanılanlar" sekmesinin tartışmasız demirbaşı, yanakları hafifçe kızarmış o sükunet dolu, mütevazı emoji: 😊.

4.6.2026

Devamı

Silahlar ve Fısıltılar

Sanal çağın o filtrelenmiş kusursuzluk illüzyonuna karşı son günlerde hepimizin dilinde aynı haklı isyan var: "Artık sahte olanı istemiyorum, sahici kalmak en büyük erdem." Nereye baksak şeffaflıktan, dürüstlükten, maskeleri indirmekten ve olduğumuz gibi görünmekten bahsediyoruz. Ve biliyorsunuz ki neyi çok konuşursak o bizim noksanlığımıza işaret ediyor.

25.5.2026

Devamı

Tribün

Yunan mitolojisinde Atlas, koca gökkubbeyi omuzlarında taşımakla cezalandırılmıştı. Biz modern zaman profesyonelleri ise bu cezayı her sabah kendimize seve seve veriyoruz. Toplantı masalarında, bitmek bilmeyen mail zincirlerinde ve o kriz anlarında omuzlarımıza binen; hem belimizi büken hem de egomuza şahane bir kibir üfleyen o ağır yükün çok tanıdık bir adı var: Vazgeçilmezlik sanrısı. Zannediyoruz ki biz omuzlarımızı biraz indirsek, dünya başımıza yıkılacak.

8.4.2026

Devamı

Sabah Kahvesi

Normalde bu köşede, haftanın tortusunu süzdüğüm ve kelimeleri epeyce demlendirdiğim o aşina olduğumuz ritmimizde buluşuruz. Fakat bu sabah, takvime itaat etmeyi reddeden ve sıcağı sıcağına dökülmek isteyen taptaze bir yüzleşme yaşadım. Rutinimi bozup kalemime normalden erken sarılmamın tek sebebi, sıradan bir anın zihnimde yarattığı o sarsıcı uyanış.

2.4.2026

Devamı

Ya Tutarsa

Modern insanın en büyük yanılgılarından biri de hayatın o kaotik ve ele avuca sığmaz şiirini, alt alta toplanıp çıkarılabilecek net bir matematik denklemine çevirebileceğini sanmasıdır. Fazlasıyla rasyonel olan bu çağ, adeta hepimizin eline görünmez bir hesap defteri tutuşturdu. Zamanımızı, emeğimizi, şefkatimizi, inandıklarımız uğruna feda ettiğimiz uykularımızı ve hatta dudaklarımızın ucundaki ufacık bir tebessümü bile o keskin tartıya koymadan; eylemimizin sonundaki o garanti edilmiş "getiriyi" görmeden kimseye sunamaz hale geldik. Hatta belki de farkında bile olmadan, hepimiz kendi küçük hayatlarımızın yorgun, telaşlı ve tahammülsüz tüccarlarına dönüştük.

31.3.2026

Devamı

"Fixer" Sendromunu Bırakmak: Eyvah! Anne Oldum

İş dünyasının o kesintisiz hızında, bitmek bilmeyen ajandaların ve strateji toplantılarının arasında yıllarca tek bir kasımı çok iyi geliştirdim: Çözüm üretmek. Masanın bu tarafında, derin koçluk seanslarında veya kurumsal labirentlerde karşımıza bir kriz çıktığında ilk refleksimiz hep aynıdır. Zihnimizin o analitik alet çantasını açarız; bir aksiyon planı yapar, düğümü çözer ve yola devam ederiz. Modern çağın hepimize yüklediği o gizli misyon budur: Günü kurtaran, sorunları bir "checklist" gibi hızla tikleyip geçen o meşhur "fixer" (tamirci) olmak...

23.3.2026

Devamı

Profesyonel Zırhlarımız, Evdeki "Uzmanlıklarımız" ve Bildiklerimizi Unutma Cesareti

Masanın bu tarafında geçirdiğim uzun mesailer boyunca; o ağır toplantı odalarında, derin koçluk seanslarında ve kurumsal dönüşümün o dolambaçlı labirentlerinde sayısız hikayeye tanıklık ederken, insan doğasına dair çok tuhaf bir paradoksla yüzleştim. Zihnimizin o en fiyakalı, o en korunaklı köşesinde parlatmaktan büyük haz duyduğumuz, kartvizitlerimize altın harflerle kazıdığımız bir etiket var: "Uzmanlık".

24.2.2026

Devamı

İlk Cemre Bize Ne Fısıldıyor?

Takvim yaprakları 17 Şubat’ı işaret ediyor. Tabiatın o kadim, o şaşmaz ritmiyle kusursuzca senkronize olmuş "kozmik saati"ne göre; ilk cemrenin havaya düşmesine, yani o ilahi nefesin atmosferimize sızmasına sadece iki gün var. Etimolojik kökenine indiğimizde Arapça "kor halindeki ateş" anlamına gelen cemre; göze görünmeyen ama değdiği yeri moleküler düzeyde dönüştüren, uykudaki tabiatı usulca dürten o gizemli efsundur.

17.2.2026

Devamı

"Cefa" Çekmeden "Sefa" Sürülemez mi?

Şu sıralar hayatım tam zamanlı bir "keşif şantiyesi" gibi ilerliyor. Bir yandan birebir koçluklar veriyorum, diğer yandan grup seanslarının o eşsiz dinamiğinin içinden geçiyorum. Aralarda kendi süpervizörümle ter döküyor, üzerine bir de "müşteri" koltuğuna oturup kendi koçluk sürecimi sürdürüyorum. Anlayacağınız, insanın o bitmek bilmeyen dehlizlerinde, ruhun arka sokaklarında yoğun bir mesaideyim. Ne demişler; "Eğitim şart!" (Diğer kurumsal ve kişisel şapkalarımdan, gün içindeki o çoklu kimliklerimden hiç bahsetmiyorum bile; onlar şimdilik – bu yazılık- vestiyerde uslu uslu beklesin.)

13.2.2026

Devamı

Gelsin Hayat Bildiği Gibi

Geçen gün bir koçluk seansı veriyorum. Odanın enerjisi yoğun, karşımda hayatının direksiyonunu sıkı sıkıya tutmaya çalışan, planlar ve stratejiler arasında yorulmuş pırıl pırıl bir zihin var. Ona, koçluk literatürünün o en "sihirli", en sevdiğim sorusunu sordum: "Eğer şu an, senin için her şey mümkün olsaydı... Ne yapardın?"

9.2.2026

Devamı

Buz Çölünde Bir "Firari" Penguen

Dijital akışımızın o gürültülü ve kaotik temposunu kesen, bembeyaz bir "sekans" düştü geçtiğimiz günlerde ekranlara. Görmüşsünüzdür; uçsuz bucaksız bir buz çölünde, o güvenli, o tanıdık, o birbirinin kopyası olan sürüsünden kopup; tekinsiz bir ufka doğru, arkasına bile bakmadan yürüyen o pengueni... Çoğunluk o videoyu izlerken "sevimli bir yol şaşkını" gördü belki. Oysa o görüntüde sevimli olmaktan çok daha derin, çok daha sarsıcı bir duruş vardı. O yürüyüş, basit bir yön kaybı değil; düpedüz bir başkaldırıydı.

27.1.2026

Devamı

Yılanı Mağarasında Bırakma Manifestosu

Takvim yapraklarının, güneşin yörüngesinden bihaber, insan icadı bir matematiksel kurgudan ibaret olduğu hepimiz için aşikâr... Güneş, bizim o büyük umutlarla geri sayım yaptığımız "yılbaşı" gecesinde de, ertesi sabahında da aynı kayıtsız sadakatle doğup batmaya devam ediyor, edecek...

31.12.2025

Devamı

Tanrı’nın Kuryesi ve Beklenmedik Paketler

Aile sofraları, sadece biyolojik açlığımızı değil, kolektif hafızamızı ve ruhsal aidiyetimizi de doyuran sığınaklardan... Geçtiğimiz hafta sonu, kuşakların birbirine karıştığı o gürültülü ve neşeli kahvaltılardan birinde, babam tam da sohbetin "kıvamını" bulduğu o anda, heybesinden o asırlık fıkrayı çıkardı.

9.12.2025

Devamı

Biz Hangi Ara Bu Filmin Figüranı Olduk?

Bazen durup dururken bir ağırlık çöküyor mu sizin de üzerinize? Hani atmosferik bir basınç gibi hissettiren o tekinsizlik hali... Geçen gün eski bir fotoğraf albümünü karıştırırken değil, tuhaf bir şekilde, güncel haber akışında kaybolmuşken yakaladım bu hissin kökenini. Zihnimde bir cümle belirdi: "Eskiden kötülük sadece filmlerdeydi."

3.12.2025

Devamı

Homo Sapiens 2.0 Güncellemesi

Günün ilk ışıklarıyla birlikte, zihninizin de tıpkı yıllanmış bir akıllı telefon gibi teklediğini hissettiğiniz oluyor mu? Arka planda açık kalmış onlarca varoluşsal sekme, kırmızı alarm veren bir ruhsal batarya ve modern hayatın veri bombardımanı altında aşırı ısınmış bir bilişsel işlemci... Bildirimler, "acil" etiketli talepler ve "önemli görünme" zorunluluğu, belleğimizi öylesine zorluyor ki, işlemcimiz (yani o kıymetli beynimiz) adeta bir fan sesiyle inliyor. İşte tam bu anlarda, içimdeki o dijital yorgunluk, bir yazılım hatası uyarısı gibi haykırıyor: "Beni acilen fabrika ayarlarına döndürün!"

27.11.2025

Devamı

Çok Banal

Geçtiğimiz günlerde dinlediğim Okan Bayülgen’in bir söyleşisi, zihnimde uzun süredir dönüp duran o büyük soruyu yeniden alevlendirdi: Banalliğin meşrulaşması, yani herkesin aynı renklere bürünme arzusu, bizi entelektüel bir sığlığa mı mahkûm ediyor? Herkesin aynı giysileri tercih ettiği, aynı dijital trendlerin peşinden koştuğu, aynı yüzeysel konuları konuştuğu bu çağda, "farklı olmak" sadece bir seçenek değil, adeta bir varoluşsal direniş haline gelmiyor mu?

21.10.2025

Devamı

Kasmaa

Günün tüm o gürültüsü, dijital dünyanın soluksuz davulları ve omuzlarımıza "sürekli bir şeyler yetiştirmelisin, başarmalısın!" diye yüklenen görünmez baskılar nihayet dindiğinde, benim için asıl hayat işte o zaman başlıyor. Güne veda etmenin en zarif, en sakin yolu, kendime ayırdığım o "altın saatler": Kitaplarımın sayfalarında kaybolduğum, zihnen ve ruhen tüm dış etkenlere kapattığım o minik sığınağım. Bu anlara sarsılmaz bir sadakatle bağlıyımdır; o dakikalarda ne bir bildirim sesi ne de kafamdaki o "yapılacaklar listesi"nin fırıltıları, beni okuduğum metnin derinliğinden, ruhumun sakinliğinden koparabilir. Bu ritüel, bana hayatın akışına dair çok önemli bir şey fısıldıyor: bazen tek yapman gereken, teslim olmak, bırakmak.

14.10.2025

Devamı

O Çizgiyi Nasıl Küçülteceksin?

Bazen öyle bir an gelir ki, hayatın koşuşturmacası içinde minicik bir detay, kocaman bir kapı açar zihninde. Benim için son zamanlarda bu kapıyı açan şey, babamın bana gönderdiği kısacık bir YouTube videosuydu. Hani derler ya, "küçük detaylarda saklıdır büyük hakikatler," işte aynen öyle bir şeydi.

25.9.2025

Devamı

Virgülün Hayatımızdaki Yeri

Hayatta bazı dersler vardır ki, bize ne koca ciltli felsefe kitapları ne de yıllar boyu süren eğitim hayatı öğretir. Bazen küçücük bir işaret yeter: bir virgül. Sessiz, sıradan, çoğu zaman gözden kaçan… Ama yanlış yere konduğunda bir cümlenin anlamını altüst eder; doğru yere konduğunda ise o cümlenin, hatta bazen bir düşüncenin kaderini değiştirir.

30.7.2025

Devamı

700 Yıl Sonra Bile Mat

İz bırakmanın ustalığı üzerine bir deneme “Satrancı öyle oyna ki, yedi yüz yıl sonra bile mat diyebilesin.” — Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî

27.5.2025

Devamı

İhtiyacımız Olan Felsefe

Bir meşe ağacı düşün. Gölgesi geniş, dalları serin, dallarında da palamutlar… Ve bir domuz var sahnede. Karnı aç. Ağacın altına gelip düşen palamutları iştahla mideye indiriyor. Bu sahneye kadar her şey oldukça doğal. Ne de olsa doğanın döngüsü: Ağaç verir, toprak alır. Domuz da işini yapıyor.

14.5.2025

Devamı

Adaletin Beşinci Çanı

Bazı hikâyeler vardır, sadece kulağınıza değil, kalbinizin tam ortasına dokunur. Bu da öyle oldu. İngiltere’de eski bir gelenekmiş. Bir insan öldüğünde çanlar çalarmış.

14.4.2025

Devamı

Bırak Kendini, Patates Çuvalı Gibi

Son zamanlarda kalbimin, kendi ritmini bile güçlükle takip eder bir hali var. Sanki su üstünde kalmaya çalışırken yorgun düşmüş bir atış gibi… Nefes almak bile kısa kısa. Yarım. Parçalı. Yoga benim için işte tam bu eksik nefeslerin arasından sızan bir rahatlama anı. Kendimi tam anlamıyla bırakamadığım ama en azından yeniden hatırlayabildiğim bir sığınak. O anlardan birinde, yoga dersinde, hocamız yere sırtüstü uzanıp gözlerimizi kapattığımızda, yumuşacık bir sesle şöyle dedi: “Patates çuvalı gibi bırakın kendinizi yere.”

8.4.2025

Devamı

Hakikatin Peşinde Bir Atasözü

Dil, zamanın aynasıdır. Atasözleri ise, bu aynada insanın zaaflarını, alışkanlıklarını ve kadim oyunlarını açıkça gösteren kusursuz birer yansıma. İşte bunlardan biri: “Şıracının şahidi bozacıdır.” Söylerken hafif bir tebessüm bırakır dudaklarda, ama biraz düşündüğümüzde, adalet duygumuzun, inandığımız hakikatlerin ve bireysel yargılarımızın aslında ne kadar kırılgan olduğunu fısıldar kulağımıza.

27.3.2025

Devamı

Gri Yolculukçular

Günlerdir bu yazıyı yayınlamak için doğru zamanı bekliyordum. Cevabı ararken düşündüm de: Doğru zaman ne zaman olacaktı? Bekledikçe başka bir "olmaz" ile çakışacak, yeni bir tereddüt doğacak, bir bahaneye dönüşecekti. Aslında bu yüzden hayat beklemeye gelmezdi...

29.1.2025

Devamı

Hayatı(n) Budama Sanatı

Hayat, bizi bazen o kadar ustaca durdurur ki, fark etmeden en derin anılarımıza dokunur. Geçtiğimiz günlerde dostlarla bir akşam yemeğinde, kahkahaların ve sıcak sohbetin arasında bir arkadaşımız garsondan kâğıt kalem istedi. O basit hareketle ve devamındaki sürprizleri ile o masada aniden bir şeyler değişti. Yalnızca sohbet eden insanlar değil, birbirine kök salan, dalları farklı yönlere uzanan hayat hikayeleriydik artık. Kaleme dökülen birkaç kelime, masaya bırakılan o kağıt parçası, aslında bir aynaydı: birbirimize, kendimize ve hayata tutulmuş bir ayna. Şimdi o kağıt, defterimin arasında sessizce duruyor; bana insan ilişkilerinin karmaşık, ama bir o kadar da büyülü doğasını hatırlatıyor.

16.1.2025

Devamı

Bırakabilmek: Zincirlerimizi Çözmenin Cesareti

Hayat, çoğu zaman elimizde tuttuklarımızla ölçülür: kariyerler, ilişkiler, başarılar… Tutunduklarımız, kimliğimizi inşa eder gibi görünür. Ama ya bu bağlar bizi büyütmek yerine tüketiyorsa? Ya zincirlerimizi kırmak, aslında kendimizi yeniden bulmanın tek yoluysa?

18.12.2024

Devamı

Gölün Sessiz Aynası: Kendini Görmenin Sırrı

eçtiğimiz günlerde, sevdiğim biri, sıcacık bir not eşliğinde bana Simyacı kitabını hediye etti. Yıllar önce okuduğum bu kitabı yeniden elime almak, bana hayatın naif bir mesajıymış gibi geldi. Jung’un “senkronisite” kavramı, hayatımızdaki tekrar eden sembollerin ve rastlaşmaların, derin bir içsel çağrıyı işaret ettiğini söyler.

12.12.2024

Devamı

"Banyoda, Tam da Sana Anlattığım Gibi"

Yıl 1974… Garson Kanin’in Hollywood anılarından bir kesit… “IrvingPaul Lazar bir keresinde Jack L. Warner’a bir oyun satmak istiyordu. Onunla uzun bir toplantım vardı bugün, diye başlıyor söze Lazar… “Ama ona söyleyemedim, konuyu bile açmadım.” “Ben de iyi ama neden” diye sordum diyor Kanin... “Çünkü önümüzdeki değil, ondan sonraki hafta sonunu, yani Palm Spring’e gidişimi bekleyeceğim.”

21.10.2024

Devamı

Merhaba, ben Başkan Adenauer!

Aydın Boysan; bir kitabında, orta halli bir Amerikalı, kendi ülkesinin geleceğinden çok, dünyanın geleceğini merak eder, dünyanın geleceğine değin endişe duyar, diye yazmıştı. Neden? Çünkü, bir Amerikalı kendi ülkesinin geleceğine güvenle bakıyordu… Bununla beraber hepimiz biliyoruz ki, O meşhur mit misali; Amerika’da bir kelebek kanat çırpar ve o, tüm dünyanın rüzgarını belirleyebilir veya belirler… Amerikan seçimlerinin, yeni gelişmelerle, sıcak gündemde yer aldığı şu günlerde,

10.8.2024

Devamı

Benden Sonra Devam

Arşivlere bakarsam net tarihini de bulurum ancak anımsadığım kadarıyla 2010 senesiydi. Değerli babam Capital gazetesinde bir makale okumuştu. Benden Sonra Devam… Garanti Bankası eski Genel Müdürü Akın Öngör’ün felsefesi onu çok etkilemiş olacak ki o gün, yani makaleyi okuduğu gün, bir kitapevinden kitabı satın almış ve odamdaki masama okuyayım diye bırakmıştı.

25.7.2024

Devamı

Henüz Vakit Varken

Henüz vakit varken, gülüm... Paris yanıp yıkılmadan, henüz vakit varken, gülüm... yüreğim dalındayken henüz, ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri... Volter Rıhtımı’nda dayayıp seni duvara, öpmeliyim ağzından...

11.6.2024

Devamı

Geçen Geçmiş!

Asırlar öncesinde Miletli Thales’e sormuşlar: “Sana göre dünyada biricik, devamlı olan şey nedir?” “Ümit” diye cevap vermiş filozof: “Zira bizi en son bırakan budur.” İstanbul muazzam bir etkinliğe ev sahibeliği yaptı. Ben de bu etkinlikte yer aldım ve birbirinden güzel insanlarla sohbet etme şansını yakaladım.

8.5.2024

Devamı

Çizmeyi Aşmak

19. yüzyılda, Fransız ressamlarından Eugéne Delacroix Paris’te bir resim sergisi açar. Sergiyi ziyarete gelen bir misafir, daha sonraları çizmeyi aşma deyiminin doğumuna ilham olacak olan şövalye tablosunun önünde uzunca bir vakit geçirir. Nihayetinde beğenmediğini belirten bir ifade ile başını iki yana doğru sallar. Bu ana şahit olan ressam Delacroix ziyaretçinin yanına gelerek;

29.4.2024

Devamı

Masa da Masaymış

-Her şey rağmen mutluluk var mı? -Olmaz mı? Mutluluk eşittir mücadele. Yani mücadele olmasa, tek başına, böyle bir mutluluk olmaz ki. Mutluluk, sürekli bir mücadele demek. Mutluluk, bir şeyleri alt etmeye çalışmak demek. Mutluluk, her defasında karşınıza koyulan engelleri, duvarları; kafa atarak aşabilmek demek. Bunları yaptığınız zaman mutlusunuz zaten. Hiçbir şey yapmadan, oturduğunuz yerde, ne mutlu olabilirsiniz ne de mutsuz…

2.4.2024

Devamı

İyi Miydim?

“25 yıl boyunca her gün insanlarla konuştum. Bu süreçte, insanlık deneyimimizde ortak bir payda olduğunu öğrendim. Her röportajda yeniden keşfettiğim bu ortak payda, hepimizin kabul görme isteği. Anlaşılmak ve onaylanmak istiyoruz. Kariyerim boyunca 35 binden fazla röportaj yaptım. Kamera kapandığı anda herkes şunu soruyor: ‘İyi miydim?’ Bunu Başkan Bush’tan da, Başkan Obama’dan da, kahramanlardan da, ev hanımlarından da duydum. Kurbanlardan ve suç işleyenlerden de. Beyonce’dan da…Hepsi şunu bilmek istiyor: ‘İyi miydi?’"

15.3.2024

Devamı

Daha Çok Sevin

-Meleklerin kanatları vardır, derler. Uçarlar, çünkü; kendilerini hafife almayı öğrenmişlerdir… Ben de öğrendim. Hem de öyle iyi öğrendim ki… Hiçbir zaman -Ben- diye cümleye başlayanlardan olmadım. Ben, deyip de anlatacak çok şeyim olmasına rağmen sustum. Susarak ayrışmayı yeğledim. Ayrışmayı ve kendimi, sessizliğin sesi olduğunu bilenlere, deneyimlemişlere duyurmak istedim. Duyanlar da oldu, biliyorum. Ben sustukça, onlar beni dinledi… Onlar dinledikçe muhabbet oldu. Böyle böyle ağırlıklarımızdan sıyrıldık. Böyle böyle uçmaya yeltenme cesareti bulduk. Sadece kanatlarımıza güvenseydik, tevazunun uzağında bir yerlerde, tüylerimizi kabartır gösterişin kölesi olurduk. Olmadık. Hafife almayı bildik…

28.2.2024

Devamı

Konfüçyüs'un İzinde, Otuzlu Yaşlar

“On beş yaşında kalbimi öğrenmeye verdim. Otuz yaşında ayaklarımı sıkıca yere bastım. Kırk yaşında şüphelerden uzaklaştım. Elli yaşında göğün emrini öğrendim. Altmış yaşında sezgi yoluyla her şeyi kavradım. Yetmiş yaşımda doğru olan şeylere zarar vermeden kalbimin isteklerini yerine getirebildim.”

21.2.2024

Devamı

Olan Olduğu Haliyle Olağan

-Sahiden nedir bu gerçek ? Bu sorunun cevabını bilmiyorum ama çoğumuzun bu karın ağrısının peşinden gittiği bir yolculukta olduğunu biliyorum. Benimsediğimiz zihin yapısını, kimi zaman farklı fikirlerle besleyerek kimi zaman da inandığımızın peşinden sürükleyerek diri tutmanın bir duruş ifade ettiğine inanıyorum. Bir düşünceden başka düşünceye teslim olan zihin, bir yerden başka bir yere varırken de noktaları birleştirmede antrenmanlı oluyor.

12.2.2024

Devamı

Çıplak Şölen

Herkesin çatalın ucunda ne olduğunu gördüğü, donmuş bir an. Asla unutamayacağınız bir ziyafet.” William S. Burroughs’un Naked Lunch adlı romanında öne çıkmış olan bu satırlar zihnimde adeta bir perdeyi aralar gibiydi : İnsanın, olduğunu zannettiği sosyal kimliğin bir an için dışına düşmesi, sahip olduğu düsturun aslında sahibi değil tutsağı olduğunu keşfetmesi, giydiği rolden yorulup doğalını açık etmesi, tanış olmak durumunda kaldığı öznel açıklık ile bir ilişki başlatması. Bir nevi çıplaklık hali. İstenerek soyunulmamış da dikişlerinden ilmek ilmek sökülmüş gibi daha çok…

13.1.2024

Devamı

Bir Merhaba

2024’e bir merhaba… Kelimelerin kökenlerini araştırmaya, öğrenmeye oldukça merak duyuyorum. Yıllar öncesinde ‘merhaba’nın anlamını keşfettiğimde oldukça etkilenmiştim: ‘Ben zararsızım, senin dostunum’ anlamını taşıdığını bilmek, bu tanışma ritüeline benim için bambaşka bir mana katmıştı. Hatta tokalaşmanın da ‘Bak (!) elimde silah yok, ellerim boş’ demenin bir başka yolu olmasını çokça ilginç bulmuştum.

5.1.2024

Devamı

Küçük Sinek

“Bir sabah uyandığımda cibinliğin ağında tek bir sivrisinek olduğunu ve en az on kere ısırıldığımı fark ettim. Dalai Lama’nın söylediği bir şey aklıma geldi : “Fark yaratamayacak kadar küçük olduğunu düşünüyorsan bir sivrisinek ile uyumayı dene.” -En küçüğü bile huzurumuzu bozabilir. Son bir kaç haftadır, olumsuzluk üzerine çalışıyorum. Olumlu bakabilmeyi bir nebze daha keşfedebilmek adına… Ve gözlemledim ki ; Hayatımızda cereyan eden ufak pozitif var oluşları görmeye meyilli değiliz… Halbuki…

15.11.2023

Devamı

Küp Küp Doğra, Karıştır

Havuç ve patates soyulur, minik minik küp doğranır. Bezelye, havuç, patates kaynatılır, sebzeler hafif yumuşayınca suyu süzdürülür. Karıştırma kabına alınır ve diğer malzemelerde eklenir iyice karıştırılır. Bu tarif,

6.11.2023

Devamı

"Buğday için söylediğimiz, çimen için de geçerlidir."

Güzel sanatların herhangi bir dalında yaratıcılığı olan, yapıtlar veren kimselerin; aynı zamanda, iç dünyalarına erişebileceğim kayıtlarının olmasını ve o izlerin peşinden gidebiliyor olmayı oldukça kıymetli buluyorum. Vincent van Gogh, benim için, bu isimlerin başlıcalarından… Ardında bıraktığı mektuplarla, neredeyse, günlük eylemlerine dahi erişebiliyor olmanın sıcaklığı ile orta derin ve derin meselelerine bile hakim olmanın mümkünlüğü dahilinde ‘tanışık’ hissedebiliyor olmak işten bile değil.

4.11.2023

Devamı

Bir Yolu Olmalı

“Aynı kişi olmanı bekliyorlar : Aynı düşman. Aynı sevgili. Aynı çocuk. Aynı yazar. Aynı isyancı. Aynı çizer. Aynı amatör. Aynı tanıdık. Aynı yabancı. Seni ‘öyle’ tanımış olanlar, seni hep ‘öyle’ görmek istiyor : Halbuki eski düşmanların bile en temel stratejik hatasıdır ‘seni hala -o- kişi sanmaları’.” demiş Ozan Önen… Hiçbir insan durduk yere değişmiyor.

10.10.2023

Devamı

Benim Çöplüğüm

Öz benliklerinde özgürlüğü tadamamış bireylerin, başkaca kılıkların içerisinde sahte tatminler yaratmaya meyilli olduğunu düşünüyorum. Çok sevdiğim bir söz var : "Kendi çöplüğünde mutlu olan, başkasının çöplüğünü karıştırmaz." Çöplüğümüzde mutlu olmayı; bireysel özgürlüğümüze sahip olup, olmamakla ilişkili bulurum.

20.9.2023

Devamı

Trajedi + Zaman

Bir Woody Allen hayranıyım. Hayatı görebilen ve gördükleri üzerinden üretim sağlayabilenlere hayranlık duyuyorum. Sırf bu yüzden defalarca, yeni yine yeniden izlediğim filmler var;

4.9.2023

Devamı

Yumurta mı, Patates mi ?

Oldukça ilgimi çeken bir tespit oldu : Kitabında; “Kaynayan su; bir patatesi yumuşatırken, bir yumurtayı sertleştirir. / …Patates veya yumurta olmayı kontrol edemezsiniz…” söylemlerine yer veren James Clear’dan söz etmek istiyorum.

28.8.2023

Devamı

Uyanış

Platon’un bir deyişi vardır : “Çoğu insan cehaletiyle rahat etmekle kalmaz, aynı zamanda onu işaret eden herkese düşman olur.” Bu söylemi, mağara alegorisinden doğan bir mana taşır. (Sokrates) İnsanoğlu’nun bağlı olduğu ufak ufak kümeleşen öbeklerin doğrularına, sorgulamadan, nasıl da sıkı sıkıya bağlı olduğunu gösteren bu sembolizasyonu, mağara örneklemi ile, bizlerin gözleri önüne serer.

22.8.2023

Devamı

Yeteri Kadar

Bir bilgeye sormuşlar ; “Zehir nedir ? “ “İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir. Fazla güç, fazla dinlenmek, fazla yiyecek, fazla ihtiras, fazla öfke, fazla sakinlik, fazla neşe veya nefret ve hatta fazla iyi niyet…”

18.8.2023

Devamı

İdare Edemem

Yılını tam olarak hatırlamıyorum. Açıkçası dönüp bakma gayretinde bulunmadım bile “İdare edemem anne” küçük bir çocuğun milyonlara malzeme, dillere de pelesenk olmuş yakarışı haline gelmişti…

10.8.2023

Devamı

Köprüden Önce Son Çıkış

Yol yoldur, her yere çıkar. Gidersin de, dönersin de. Bir çıkışı son yapacak, geri dönülmez bir sapak olduğuna inanmıyorum. Girdiğin gibi çıkarsın, çıktığın gibi de devam edersin. Hem de fevkalade edersin…

8.8.2023

Devamı

Ey, Büyük Cahil

“Bırakın büyük cümleleri cahiller kursun.” demiş Epiktetos. Bilgilerimiz zamanla yarışa dursun, cahilliği de bir gözden geçirmek gerekecek zannediyorum ki… Bir yandan da; günün cahilini tanımlamaya kalkışmak, bugünün perspektifinden oldukça güç olacağı gibi, yarına hizmet etmeyen nafile bir çaba olarak kalacaktır.

1.8.2023

Devamı

"Hayır" Diyebilmek

İşte benim en sevdiğim bölüme geldik... En çok kendimi bulduğum... En çok içime sinen... Bir kelimeden çok, bir tavır, bir duruş...

20.6.2023

Devamı

"Evet" Diyebilmek

Yakın geçmişte, sevdiğim adama; -Evet, diyerek onunla sürdürüyor olmaktan keyif aldığım hayata, resmiyette de, niyetimi beyan etmiş oldum. Ve bu büyük ‘Evet’ beni diğer kabullerime doğru düşünmeye itti.

14.6.2023

Devamı

Gerçeğin Kötü Huyu

Çok beğendiğim bir anekdot var : 1506 yılında Frankfurt'ta gerçekleşmiştir. Bu hikaye, değerlerimizi ve hayatımızın neresinde tuttuğumuzu sorgulatır. Bir tüccar,

7.6.2023

Devamı

Unuttunuz Herhalde

Bir tablo düşünün… Bir bahçe resmedilmiş, Bir adam kapıya elleri ile abanmış, içeriden bir yanıt bekliyor…

3.6.2023

Devamı

"Geldikleri gibi, giderler !"

"Mustafa Kemal Paşa; Adana’dan 13 Kasım 1918 günü öğle saatlerinde trenle İstanbul’a gelir ve Haydarpaşa Garı’ndan bindiği ‘Kartal’ istimbotuyla Galata’ya doğru giderken, 55 parçalık işgal donanmasının arasından geçer.

23.5.2023

Devamı

Kirli, Eski Pelerin ve Sahipleri

"Bir gün Atina pazar yerinde birileri Sokrates’e hakaretler ediyor: Sen bir alçaksın, cahilsin ve içki içicisin” diye. Sokrates, başını sallayarak cevap vermez sadece gülümser. Zengin bir aristokrat, bu sahneyi izlerken ona,“Böyle hakaretlere nasıl tahammül ediyorsunuz? Kendinizi kötü hissetmiyor musunuz?” diye sorar.

12.5.2023

Devamı

Milyonluk Sorulara Götüren, Milyonluk Cevaplar

Marifet soruda mı, cevapta mı (?) derseniz; kuvvetle yanıtlarım ki : Soruda... Soruların misyonunun, bir cevap almaktan öte bir yerde konumlandığına inanıyorum. Zihnimizde kendini var eden her soru işareti, bizleri sorgulamaya, düşünmeye itiyor, hatta belki de değişmeye zorluyor.

14.4.2023

Devamı

Taraf Olmak : Durduğumuz Yeri Belli Edelim

Bu hikayeyi duymuş muydunuz, bilmiyorum. Emin olmak için hikayenin alıntısı ile başlıyorum yazıma : "Aynı trenle geziye çıkan iki adam yolda arkadaş olur. İkisinin de gideceği yer aynıdır ve yolculuk bir hafta sürecektir. Nihayet yedi günün sonunda yolculuk bitmiş ayrılma vakti gelmiştir. Trene binen ilk yolcu öbür yolcuya der ki:

26.3.2023

Devamı

"Alice, hangi yoldan gitmeliyim ?"

Ne muazzam bir masaldır : Alice Harikalar Diyarında Geçtiğimiz günlerde, Feride Petilon'un yazısını paylaştı sevgilim benimle; başlığı, Alice Harikalar Diyarında... Satırlarda ilerlerken, biz yetişkinlerin masalları hafife almaması gerektiğinin bir kez daha farkına vardım.

15.3.2023

Devamı

Aptal Olma

"Hayvan sürüleri kalabalıklaştıkça akıllanır; insanlar ise, kalabalıklaştıkça aptallaşır." demiş Cars Gustav Jung : Hepimizin malumu, Durum budur dostlar...

28.1.2023

Devamı

Dibine Kadar

“Benim hem yollarım, hem sözlerim, hem de konuşan gözlerim var. Hürüm ! Özel olduğumdan değil, çekip gittiğimden değil, dedim ya; Ben özgürüm!“

4.1.2023

Devamı

Sekiz Yaşındaki Sen, Seksen Yaşındaki Sen

Bazen insan bildiklerini işitmek, inandıklarını okumak ister. Bu; bir nevi, kendi kendini ispat vazifesi görür, ufak çaplı bir tatmin yaratır. Beni bu paylaşıma iten, buna benzer bir hissiyatla okuduğum bir Richard Feynman makalesiydi. Feynman bir teorik fizikçi, Nobel ödüllü. Bahsettiğim makalenin içeriği ise -Nasıl Çok Yönlü Bir Hayat Yaşarız’ı- konu alıyor :

13.12.2022

Devamı

Oyunu Hatırlayalım : Doğruluk Mu, Cesaret Mi ?

Yazmak, benim olmazsa olmazım. Kendimle yüzleşebilmek adına, fonksiyonel faydayı bu alanda oldukça deneyimliyorum, demem mümkün. kimi zaman yaşadıklarımın, inandıklarımın altını çizmemde bana yardımcı olur, kimi zaman da yaşayamadıklarıma duyduğum özlemi gidermem de... Hatta kelimelere döktükçe fark ederim neyin, ne olduğunu... Kendimin ne olduğunu…

25.11.2022

Devamı

E-Bülten

Aboneliği